สำมะโนประชากรและเคหะ

     นานาสาระ ข้อมูลประชากร

สังคมผู้สูงอายุ​​

​​

อายุคาดเฉลี่ย (Life Expectancy) หมายถึง อายุโดยเฉลี่ยของประชากรที่คาดว่าจะมีชีวิตอยู่ โดยอายุคาดเฉลี่ยถือเป็นเครื่องชี้วัดความยืนยาวของชีวิตของประชากร ซึ่งจะเห็นว่ามีแนวโน้มสูงขึ้น และเพศหญิงสูงกว่าเพศชาย
อายุคาดเฉลี่ยของประชากรไทย

ที่มา :  รายงานการสำรวจการเปลี่ยนแปลงของประชากร พ.ศ. 2548-2549. สำนักงานสถิติแห่งชาติ
สังคมผู้สูงอายุ (Aging Society) หมายถึง สังคมที่มีสัดส่วนของประชากรอายุ 60 ปีขึ้นไปมากกว่าร้อยละ 10 ของประชากรทั้งประเทศ
อายุมัธยฐาน (Median Age) หมายถึงคืออายุตรงกลางที่แบ่งประชากรออกเป็นสองส่วนเท่า ๆ กัน ส่วนหนึ่งมีอายุน้อยกว่าอายุมัธยฐาน และอีกส่วนหนึ่งมีอายุมากกว่าอายุมัธยฐาน เช่นอายุมัธยฐานจากสำมะโนประชากรและเคหะ พ.ศ. 2543 มีค่า 29.2 ปี หมายความว่าครึ่งประเทศมีอายุมากกว่า 29.2 ปี และอีกครึ่งประเทศ มีอายุน้อยกว่า 29.2 ปี ในปัจจุบันพบว่าประชากรมีอายุยืนยาวขึ้น จากการคาดประมาณอายุมัธยฐานประชากรของประเทศไทย 2543-2573 ของสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ พบว่าอีก 20 ปีข้างหน้า อายุมัธยฐานของประชากรไทยจะเพิ่มสูงขึ้นเป็น 40 ปี ลองสมมุติง่ายๆ ดูว่าอีก 20 ปีข้างหน้า ถ้าประชากรไทยมีจำนวนประมาณ 70 ล้านคนจะมีประชากรครึ่งหนึ่ง หรือ 35 ล้านคนที่มีอายุสูงกว่า 40 ปี นั่นเอง
อัตราส่วนการเกื้อหนุนผู้สูงอายุ (Potential Support Ratio) หมายถึงจำนวนคนใน วัยแรงงาน (อายุ 15-59 ปี) เทียบกับจำนวนผู้สูงอายุ 60 ปี กล่าวคือ ผู้สูงอายุหนึ่งคนจะมีประชากรในวัยแรงงานช่วยเหลือดูแลกี่คน
อัตราส่วนการเกื้อหนุนผู้สูงอายุ พ.ศ. 2523-2573
ที่มา : สำมะโนประชากรและเคหะ 2523 2533 และ 2543.สำนักงานสถิติแห่งชาติ
การคาดประมาณประชากรของประเทศไทย พ.ศ. 2543-2573.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ

​​​​​

​​​​​​​​​​