ครัวเรือนฐานราก พ.ศ. 2568

32 ความสัมพัน¸์ของค่าใช้จ่ายกับรายได้ และหนี้สินกับรายได้ การพิจารณา สัดส่วนระหว่างค่าใช้จ่ายทั้งสิ้นต่อรายได้ทั้งสิ้น แสดงให้เห็นถึง ความเพียงพอของรายได้เมื่อเปรียบเทียบกับค่าใช้จ่าย ในที่นี้คำ านวณออกมาในรูปร้อยละ หากสัดส่วนที่คำ านวณได้เกิน 100% แสดงว่ามีค่าใช้จ่ายเกินรายได้ หรือรายได้ไม่เพียงพอ กับค่าใช้จ่าย หากสัดส่วนนี้มีค่าเท่ากับ 100% แสดงว่ากลุ่มครัวเรือนนั้นหารายได้ มาได้พอดีกับค่าใช้จ่าย และหากต่ำ ากว่า 100% แสดงว่ามีรายได้เพียงพอกับใช้จ่าย จากสัดส่วนค่าใช้จ่ายทั้งสิ้นต่อรายได้ทั้งสิ้นของครัวเรือนกลุ่มต่าง ๆ พบว่า กลุ่มครัวเรือนฐานราก เป็นครัวเรือนกลุ่มเดียวที่มีรายได้พอดีกับค่าใช้จ่าย (ร้อยละ 100.0) ในขณะที่เมื่อพิจารณาครัวเรือนที่มีปัญหาทางการเงินหรือครัวเรือนที่มีรายได้ไม่เพียงพอ กับค่าใช้จ่าย พบว่ากว่า 2 ใน 5 ส่วน (ร้อยละ 40.4) ของกลุ่มครัวเรือนฐานรากมีปัญหา ทางการเงิน ซึ่งมากกว่าครัวเรือนกลุ่มอื่น ๆ และมากกว่าภาพรวมของครัวเรือนทั่วประเทศ เกือบ 2 เท่า (ร้อยละ 20.4) ในทำ านองเดียวกัน การพิจารณาความสัมพันธ์ของมูลค่าหนี้สินกับรายได้ทั้งสิ้น ของครัวเรือน เป็นการพิจารณาว่าครัวเรือนมีความสามารถในการชำ าระหนี้ได้ในระดับใด กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ มูลค่าหนี้สินที่ต้องชำ าระมีมากกว่ารายได้ที่ได้รับกี่เท่า โดยหากมูลค่า หนี้สินต่อรายได้ทั้งสิ้นมีสัดส่วนที่สูง แสดงว่าครัวเรือนมีภาระมากในการหารายได้ เพื่อมาชำ าระหนี้ ในทางกลับกัน หากมีสัดส่วนที่ต่ำ า แสดงว่าครัวเรือนมีภาระน้อยในการหารายได้ เพื่อมาชำ าระหนี้ พบว่าครัวเรือนฐานรากมีภาระหนี้สินคิดเป็น 5.2 เท่าของรายได้ทั้งสิ้น ของครัวเรือนซึ่งต่ำ ากว่าภาพรวมทั่วประเทศ