ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567

ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567 113 ต้นทุนโปรตีน 1 เดือน = โปรตีนเฉลี่ยต่อหัวที่ x 30/100 x protein cost x (ขนาดของครัวเรือน) (0.9-1) การคูณขนาดของครัวเรือน ( θ -1) เป็นการปรับ economy of scale โดยให้ θ = 0.9 หมายถึง การประหยัดจากขนาดของค่าใช้จ่ายด้านอาหาร ซึ่งสมมติว่าเท่ากับ 0.9 มีนัยว่าค่าใช้จ่ายด้านอาหารสามารถแบ่งกันได้ระหว่างสมาชิกในครอบครัว แต่ไม่มากนัก (6) เปรียบเทียบเส้นความยากจนด้านอาหารของครัวเรือนที่คำนวณโดยใช้ ความต้องการด้านแคลอรีและโปรตีน (calorie-base and protein-base) และเลือกค่า ทีู่่งกว่าสำหรับใช้เป็นเส้นความยากจนด้านอาหารของครัวเรือน เส้นความยากจน ด้านอาหารของแต่ละครัวเรือนที่คำนวณได้นี้ แสดงว่าครัวเรือนสามารถได้รับทั้งแคลอรี และโปรตีนตามปริมาณขั้นต่ำที่ครัวเรือนควรจะได้รับ ( ) max , h h h Fline Ecal Epro = การคำนวณเส้นความยากจนใน มวดที่ไม่ใช่อา าร (non-food poverty line) การคำนวณเส้นความยากจนในหมวดสินค้าที่ไม่ใช่อาหารยังคงยึดทฤษฎีี เรื่องอรรถประโยชน์ โดยมีขั้นตอน ดังนี้ (1) คำนวณหา Poverty Line food ratio (PL food) ซึ่งเท่ากับ ค่าใช้จ่าย ด้านอาหารต่อหัวของครัวเรือน หาร เส้นความยากจนด้านอาหารคูณ 100 ถ้า PL food มีค่าเท่ากับ 100 หมายความว่า ค่าใช้จ่ายด้านอาหารต่อหัวของครัวเรือนเท่ากับ เส้นความยากจนด้านอาหาร แต่เนื่องจากจำนวนครัวเรือนที่จะเป็นตัวแทนดังกล่าว อาจมีจำนวนน้อยเกินไป เพื่อให้ได้ตัวแทนที่่ีกว่าจึงใช้วิธีคำนวณหาเลือกครัวเรือนที่่ีค่า PL food อยู่ระหว่าง 90-110