ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567

ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567 2 บทที่ 1 บทนำ � ความยากจน เป็นปัญหาสำคัญที่หลายประเทศทั่วโลกยังคงเผชิญและเป็น อุปสรรคต่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชนในหลายมิติ ครัวเรือนจำนวนไม่น้อย ยังประสบปัญหาการเข้าถึงอาหารที่เพียงพอ น้ำดื่มสะอาดและสุขอนามัยที่ได้มาตรฐาน ตลอดจนโอกาสทางการศึกษาและการพัฒนาศักยภาพของตนเอง ส่งผลให้เกิดความ ยากลำบากในการดำรงชีวิตและจำกัดโอกาสในการยกระดับความเป็นอยู่ของครัวเรือน นอกจากนี้ ความยากจนยังเป็นปัจจัยที่่่งผลกระทบต่อความมั่นคงทางเศรษฐกิจและ สังคม ก่อให้เกิดความเหลื่อมล้ำและความไม่เท่าเทียมในการเข้าถึงทรัพยากรและโอกาส ทางสังคม ซึ่งอาจนำไปสู่่ัญหาสังคมในด้านต่าง ๆ ตามมา สำหรับประเทศไทยแม้ว่า สถานการณ์ความยากจนจะมีแนวโน้มดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง และสัดส่วนครัวเรือนยากจน ลดลงเมื่อเปรียบเทียบกับในอดีต แต่ยังมีครัวเรือนอีกจำนวนหนึ่งที่่ังคงเผชิญกับ ข้อจำกัดในการดำรงชีวิตและติดอยู่ในวงจรของความเปราะบางทางเศรษฐกิจและสังคม ภาครัฐจึงให้ความสำคัญกับการแก้ไขปัญหาความยากจนมาอย่างต่อเนื่อง โดยได้กำหนด ประเด็นดังกล่าวไว้ในแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 ภายใต้ หมุดหมายที่ 9 “ไทยมีความยากจนข้ามรุ่นลดลง และ คนไทยทุกคนมีความคุ้มครองทาง สังคมที่เพียงพอและเหมาะสม” เพื่อมุ่งลดความเหลื่อมล้ำ สร้างโอกาสทางสังคม และยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชนอย่างทั่วถึง การวิเคราะห์์ ความยากจนแฝงของครัวเรือนในรายงานฉบับนี้ เป็นการศึกษา สถานการณ์ความยากจนของครัวเรือนในประเทศไทยในมิติที่่ึกยิ่งขึ้น โดยพิจารณา ทั้งด้านอาหารและด้านที่ไม่ใช่อาหาร ผ่านการจำแนกครัวเรือนออกเป็น 4 ประเภท ตามเกณฑ์เส้นความยากจนด้านอาหาร (Food Poverty Line: FPL) และเส้นความยากจน ด้านที่ไม่ใช่อาหาร (Non-food Poverty Line: NFPL) ซึ่งอ้างอิงวิธีการคำนวณของ 1.1 ความนำ �ำ �