ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567

ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567 30 3.1.2 โครงสร้างทั่วไปของครัวเรือน้ าั่ วั วื อ ข้อมูลโครงสร้างทั่วไปของครัวเรือนจากตารางที่ 3.2 พบว่า ครัวเรือนยากจนแฝง ทั้งสองด้าน (ประเภทที่ 1) และครัวเรือนยากจนแฝงด้านอาหาร (ประเภทที่ 2) มีขนาด ครัวเรือนเฉลี่ยสูงกว่าครัวเรือนประเภทอื่น โดยมีจำนวนสมาชิกเฉลี่ย 3.3 และ 3.4 คนต่อ ครัวเรือน ตามลำดับ ขณะที่ครัวเรือนยากจนแฝงด้านที่ไม่ใช่อาหาร (ประเภทที่ 3) และครัวเรือน ไม่ยากจนแฝง (ประเภทที่ 4) มีจำนวนสมาชิกเฉลี่ยเพียง 2.3 และ 2.5 คนต่อครัวเรือน ตามลำดับ หรือต่ำกว่าครัวเรือนสองประเภทแรกประมาณ 1 คนต่อครัวเรือน เมื่อพิจารณาองค์ประกอบของสมาชิกในครัวเรือน พบว่า ครัวเรือนยากจนแฝง ทั้งสองด้าน (ประเภทที่ 1) มีสัดส่วนของประชากรกลุ่มพึ่งพิงสูงกว่าครัวเรือนประเภทอื่น อย่างชัดเจน โดยมีจำนวนเด็กเฉลี่ย 0.84 คนต่อครัวเรือน จำนวนสมาชิกที่กำลังศึกษาเล่าเรียน เฉลี่ย 0.87 คนต่อครัวเรือน จำนวนสมาชิกที่ไม่ได้ทำงานหารายได้เฉลี่ย 1.62 คนต่อครัวเรือน และจำนวนสมาชิกที่ไม่สามารถเดินทางออกนอกพื้นที่่�ท อยู่อาศัยได้เฉลี่ย 0.17 คนต่อครัวเรือน ซึ่งล้วนเป็นกลุ่มประชากรที่่้องการการดูแลหรือพึ่งพิงสมาชิกคนอื่นภายในครัวเรือน ในทางตรงกันข้าม ครัวเรือนไม่ยากจนแฝง (ประเภทที่ 4) มีจำนวนประชากรกลุ่มพึ่งพิง ดังกล่าวเฉลี่ยต่ำทีุ่่ดในเกือบทุกตัวชี้้ัด สะท้อนให้เห็นถึงภาระการดูแลสมาชิกในครัวเรือน ที่่้อยกว่า และอาจส่งผลให้ครัวเรือนมีความสามารถในการจัดสรรทรัพยากรเพื่อการ ดำรงชีวิตได้ดีกว่าครัวเรือนยากจนแฝง สำหรับสมาชิกในวัยแรงงาน (อายุ 15–59 ปี) ผูู้้งอายุ ผู้้ีงานทำ ผู้้ิการ และผู้้�ท ไม่สามารถดูแลตนเองในชีวิตประจำวัน พบว่า ครัวเรือนยากจนแฝงด้านอาหาร (ประเภทที่ 2) มีจำนวนสมาชิกเฉลี่ยสูงทีุ่่ดในทุกกลุ่มดังกล่าว โดยมีสมาชิกวัยแรงงานเฉลี่ย 1.82 คนต่อ ครัวเรือน ผูู้้งอายุเฉลี่ย 1.02 คนต่อครัวเรือน สมาชิกที่ทำงานหารายได้เฉลี่ย 1.81 คนต่อ ครัวเรือน ผู้้ิการเฉลี่ย 3.36 คนต่อครัวเรือน และผู้้�ท ไม่สามารถดูแลตนเองในชีวิตประจำวัน เฉลี่ย 3.19 คนต่อครัวเรือน