ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567

ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567 35 ข้อมูลข้างต้นสะท้อนให้เห็นว่า การมีงานทำของหัวหน้าครัวเรือนไม่ได้เป็น หลักประกันว่าครัวเรือนจะปราศจากความยากจนแฝงเนื่องจากแม้ครัวเรือนยากจนแฝง ด้านอาหาร (ประเภทที่ 2) จะมีหัวหน้าครัวเรือนที่ทำงานอยู่่ึงประมาณสองในสามของครัวเรือน ทั้งหมด แต่ยังคงประสบปัญหาความขาดแคลนด้านอาหาร สะท้อนว่าปัญหาความยากจน แฝงอาจเกี่ยวข้องกับคุณภาพของงาน ระดับรายได้ ความไม่แน่นอนของรายได้ และภาระ การพึ่งพิงภายในครัวเรือน มากกว่าการมีงานทำเพียงอย่างเดียว ซึ่งเป็นประเด็นสำคัญสำหรับ การออกแบบนโยบายลดความยากจนในอนาคต ความยากจนแฝงยังมีความเชื่อมโยงกับ ลักษณะการประกอบอาชีพและความมั่นคงของงาน โดยเฉพาะครัวเรือนที่่�พ งพารายได้จาก ภาคเกษตรกรรม ซึ่งอาจเผชิญความผันผวนของรายได้จากปัจจัยด้านสภาพอากาศ ราคาสินค้าเกษตร และต้นทุนการผลิต ส่งผลให้มีความเสี่ยงต่อการตกอยู่ในภาวะ ความยากจนแฝงมากกว่าครัวเรือนที่ประกอบอาชีพนอกภาคเกษตรกรรม แผนภูมิ 3.1 ร้อยละของหัวหน้าครัวเรือนที่มีงานทำ �ของครัวเรือน ทั้ง 4 ประเภท จำ �แนกตามประเภทอุตสาหกรรม พ.ศ. 2567  ร้อยละ 29.1 39.1 50.6 68.6 70.9 60.9 49.4 31.4 0 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 ครัวเรือนยากจนแฝงทั้งสองด้าน (ประเภทที่ 1) ครัวเรือนยากจนแฝงด้านอาหาร (ประเภทที่ 2) ครัวเรือนยากจนแฝงด้านที่ไม่ใช่อาหาร (ประเภทที่ 3 ) ครัวเรือนไม่ยากจนแฝง (ประเภทที่ 4) นอกภาคเกษตรกรรม ในภาคเกษตรกรรม