ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567

ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567 48 3.1.6 มิติด้านดิจิทัลของครัวเรือนิ ติด้าิ จิทัลั วื อ ข้อมูลการครอบครองอุปกรณ์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ICT) ของครัวเรือน จากตารางที่ 3.6 พบว่า ครัวเรือนยากจนแฝงด้านอาหาร (ประเภทที่ 2) เป็นกลุ่มที่่ีจำนวนโทรศัพท์มือถือแบบสมาร์ทโฟนเฉลี่ยสูงทีุ่่ด โดยมีประมาณ 2.30 เครื่อง ต่อครัวเรือน รองลงมาคือ ครัวเรือนไม่ยากจนแฝง (ประเภทที่ 4) ที่่ีเฉลี่ย 2.01 เครื่อง ต่อครัวเรือน สะท้อนให้เห็นว่าครัวเรือนทั้งสองกลุ่มยังสามารถเข้าถึงอุปกรณ์ดิจิทัลพื้นฐาน ที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตในปัจจุบันได้ในระดับค่อนข้างสูง ในขณะเดียวกัน ครัวเรือน ไม่ยากจนแฝง (ประเภทที่ 4) มีจำนวนโทรศัพท์มือถือแบบปุ่มกดเฉลี่ยต่ำทีุ่่ด เพียง 0.10 เครื่อง ต่อครัวเรือน แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนผ่านสู่การใช้อุปกรณ์ดิจิทัลสมัยใหม่อย่างชัดเจน สำหรับครัวเรือนยากจนแฝงด้านที่ไม่ใช่อาหาร (ประเภทที่ 3) พบว่า เป็นกลุ่มที่ มีจำนวนโทรศัพท์มือถือแบบสมาร์ทโฟนเฉลี่ยต่ำทีุ่่ด เพียง 1.11 เครื่องต่อครัวเรือน และเป็นครัวเรือนประเภทเดียวที่่ีจำนวนสมาชิกซึ่งใช้อินเทอร์เน็ตเฉลี่ยไม่ถึง 2 คนต่อครัวเรือน โดยมีเพียง 1.27 คนต่อครัวเรือนเท่านั้น ข้อมูลดังกล่าวสะท้อนให้เห็นว่า ยังมีครัวเรือน จำนวนหนึ่งที่ไม่สามารถเข้าถึงอุปกรณ์หรือบริการดิจิทัลได้อย่างเพียงพอ ส่งผลให้สมาชิก ในครัวเรือนมีข้อจำกัดในการเข้าถึงข้อมูลข่าวสาร บริการภาครัฐ การศึกษาออนไลน์ ตลอดจนโอกาสทางเศรษฐกิจที่ดำเนินอยู่บนแพลตฟอร์มดิจิทัล นอกจากนี้ ยังพบว่า ครัวเรือนยากจนแฝงทั้งสองด้าน (ประเภทที่ 1) และครัวเรือน ยากจนแฝงด้านที่ไม่ใช่อาหาร (ประเภทที่ 3) แทบไม่มีการครอบครองเครื่องคอมพิวเตอร์เลย ขณะเดียวกันข้อมูลค่าใช้จ่ายเพื่อซื้อเครื่องโทรศัพท์ พบว่าครัวเรือนทั้งสองประเภท ยังมีการใช้จ่ายส่วนนี้้้อยทีุ่่ด (165.31 และ 116.47 บาทต่อคนต่อเดือน ตามลำดับ) ซึ่งสอดคล้องกับค่าใช้บริการและค่าโทรที่่้อยเช่นเดียวกัน (91.56 และ 75.72 บาทต่อคน ต่อเดือน ตามลำดับ)