เขตเศรษฐกิจพิเศษประเทศไทย พ.ศ. 2569

14 เขตเศรษฐกิิจพิิเศษประเทศไทย .ศ. 2569 2.2.1 เขั ฒนาพิเศษภาค ะวันออก (EEC) นโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) มุ่งพัฒนาประเทศในระยะยาว โดย การปรับโครงสร้างการผลิตและกระจายความเจริญไปยังชายฝั่่� งตะวันออก ผ่านการลงทุน ในโครงสร้างพื้นฐานขั้นสูง เพ่� อสะสมเทคโนโลยีและนวัตกรรม ยกระดับอุตสาหกรรม ให้มีมูลค่าสูงและสามารถแข่งขันได้ในตลาดโลก พร้อมส่งเสริมพื้นที่ให้เป็นเมืองอัจฉริยะ ที่่ันสมัยและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม เพ่� อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันและเสริมสร้าง ความเข้มแข็งให้กับประเทศไทยในฐานะประตูการค้าในภูมิภาคเอเชีย แนวทางการพัฒนาของ เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) มีดังนี้ 1. พัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านคมนาคมและสาธารณูปโภคสำคัญ 2. ปรับปรุงสนามบินอู่ตะเภาให้เป็นสนามบินหลัก 3. เพิ่มขีดความสามารถในการรองรับสินค้าและการบริหารจัดการของ ท่าเรือแหลมฉบัง มาบตาพุด และสัตหีบ ด้วยเทคโนโลยีที่่ันสมัย 4. ส่งเสริมการลงทุนในอุตสาหกรรมเป้าหมายพิเศษ 5. พัฒนาศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม นิเวศ และสุขภาพ 6. พัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม เพ่� อการวิจัยและขยายผลสู่เชิงพาณิชย์ 7. พัฒนาเมืองให้เป็นเมืองอัจฉริยะและทันสมัยระดับนานาชาติ 2.2.2 พื� นที่ระเบีียงเศรษฐกิจพิเศษ 4 ภาค เป้าหมายหลักของพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษ 4 ภาค คือ การพัฒนาให้เป็น ศูนย์กลางทางเศรษฐกิจใหม่ (New Growth Poles) เพ่� อสร้างโอกาสทางธุรกิจรูปแบบใหม่ ๆ สร้างงาน สร้างรายได้ และยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชน รวมทั้งเช่� อมโยงเศรษฐกิจ ทั้งในและนอกพื้นที่ เพ่� อนำไปสู่การเติบโตอย่างทั่วถึงและยั่งยืนในอนาคต โดยคณะกรรมการ นโยบายการพัฒนาเขตเศรษฐกิจพิเศษ (กพศ.) ได้กำหนดองค์ประกอบการพัฒนาสำคัญ 5 ประการ 9 ได้แก่ 9 จาก การพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษของประเทศไทย, โ ย สำำ �นักงานเลขาธิิการ ภาผู้้� แทนราษฎร, 2567, เข้าถึึงเม่� อ 8 มิถุุนายน 2569, จาก https://library.parliament.go.th/th/radioscript/rr2567-sep8