The-2024-ICT-Indicators

THE 2024 ICT INDICATORS ตัวชี้วัดด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารของประเทศไทย พ.ศ. 2567 ั วี้ วัด้ าี สื่ อ 29 ข้อมูลดังกล่าวสะท้อนให้เห็นภาพเชิงโครงสร้างของทักษะดิจิทัลของประชาชนไทย ในสองมิติที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน กล่าวคือ ในด้านหนึ่ง ประชาชนส่วนใหญ่ มีความสามารถในการใช้เครื่องมือดิจิทัลเพื่อการทำ �งาน การจัดทำ �เอกสาร การนำ �เสนอ ข้อมูล และการประมวลผลข้อมูลในระดับที่ค่อนข้างดี แต่อีกด้านหนึ่ง ทักษะที่เกี่ยวข้องกับ ความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ การปกป้องข้อมูลส่วนบุคคล และการประเมินความน่าเชื่อถือ ของข้อมูลออนไลน์ยังมีสัดส่วนในระดับต่ำ �กว่า นั่นคือการใช้เทคโนโลยีของประชาชน จำ �นวนมากยังมุ่งเน้น “การใช้งานให้เป็น” มากกว่า “การใช้อย่างปลอดภัยและรู้เท่าทัน” ความแตกต่างดังกล่าวจึงชี้ให้เห็นถึงความจำ �เป็นในการยกระดับทักษะดิจิทัลเชิงคุณภาพ ควบคู่ไปกับการขยายการเข้าถึงและการใช้งาน เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการจัดการ ความเสี่ยงด้านข้อมูลและภัยคุกคามทางไซเบอร์ที่มีแนวโน้มซับซ้อนมากขึ้นในอนาคต นอกจากนี้เป็นที่น่าสังเกตว่ายังมีประชาชนอีกร้อยละ 11.8 ที่ไม่มีการใช้งาน หรือไม่มี ความสามารถในการใช้โปรแกรมและแอปพลิเคชันใด ๆ เลย ซึ่งสะท้อนถึงกลุ่มประชากร ที่ยังอยู่นอกกระบวนการพัฒนาทักษะดิจิทัลอย่างแท้จริง กลุ่มดังกล่าวอาจเผชิญข้อจำ �กัด ทั้งด้านอายุ การศึกษา รายได้ หรือโอกาสในการเข้าถึงการเรียนรู้ทางดิจิทัล จึงถือเป็น ประเด็นสำ �คัญที่ควรได้รับการให้ความสำ �คัญในเชิงนโยบาย เพื่อป้องกันไม่ให้เกิด ความเหลื่อมล้ำ �ทางดิจิทัลในระยะยาว สัดส่วนประชากรอายุ 6 ปีขึ้นไปที่ใช้อินเทอร์เน็ตยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยขยับจากร้อยละ 88.4 ในปี 2566 เป็นร้อยละ 89.7 สะท้อนให้เห็นถึงแนวโน้มการเข้าถึง เทคโนโลยีดิจิทัลที่แพร่หลายมากยิ่งขึ้นในสังคมไทย เมื่อพิจารณาตามเขตการปกครอง พบว่า ประชาชนที่อาศัยอยู่ในเขตเทศบาลมีอัตราการใช้อินเทอร์เน็ตสูงกว่านอกเขต เทศบาล โดยมีสัดส่วนร้อยละ 92.7 เทียบกับร้อยละ 87.1 ตามลำ �ดับ ซึ่งแสดงให้เห็นถึง ความแตกต่างด้านโครงสร้างพื้นฐานและโอกาสในการเข้าถึงบริการดิจิทัลระหว่าง พื้นที่เมืองและพื้นที่ชนบท แม้ว่าช่องว่างดังกล่าวจะมีแนวโน้มแคบลงก็ตาม