รายงานสถานะตัวชี้วัดเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนของประเทศไทย พ.ศ. 2568

เปลือกไข่ และน้ำซุปของแกงต่าง ๆ ทั้งนี้ UNEP ได้ส่งเสริมให้ประเทศที่มี ความพร้อมเตรียมจัดเก็บข้อมูลขยะอาหารในระดับที่ 2 - ระดับที่ 3 ปริมาณขยะอาหารและปริมาณการใช้ประโยชน์ขยะอาหาร แต่ละประเภท ซึ่งเป็นการเก็บรวบรวมข้อมูลจากแหล่งกำเนิดขยะตาม ห่วงโซ่อุปทาน ได้แก่ ผู้จำหน่ายอาหาร ผู้ประกอบอาหาร และผู้บริโภค โดยจำแนกตามวิธีในการจัดการขยะอาหาร ได้แก่ (1) การย่อยสลายแบบไม่ใช้ออกซิเจน ( Anaerobic digestion) (2) การใช้เทคโนโลยีการหมักร่วม ( Co-digestion) (3) การทำปุ๋ยหมักแบบใช้อากาศ ( Aerobic compost) (4) การเผาไหม้แบบควบคุม ( Controlled combustion) (5) การใช้ประโยชน์ในเชิงที่ดิน ( Land application) (6) การฝังกลบ ( Landfill, Refuse/ Discards) (7) การทิ้งทางท่อระบายน้ำ ( Sewer) ทั้งนี้ UNEP ไม่ได้บังคับให้ประเทศใดจัดเก็บข้อมูลขยะอาหารในระดับที่ 3 แต่หากประเทศใดมีการจัดเก็บข้อมูลดังกล่าวจะเป็นประโยชน์ใน การจัดการขยะอาหารของประเทศนั้น โดยสามารถคำนวณปริมาณ ขยะอาหารทั้งหมดได้จากสมการ ดังนี้ โดยที่ Total food waste = ปริมาณขยะอาหารทั้งหมด MSW generated = ปริมาณขยะชุมชน Share of food waste = สัดส่วนขยะอาหาร หรือ โดยที่ Total food waste = ปริมาณขยะอาหารทั้งหมด FWhouseholds = ปริมาณขยะอาหารจากครัวเรือน FWRestaurants and food service = ปริมาณขยะอาหารจาก ร้านอาหาร FWRetail = ปริมาณขยะอาหารจากร้านค้าปลีก จากนั้นนำปริมาณขยะอาหารทั้งหมดมาคำนวณปริมาณขยะอาหารต่อหัว ประชากรได้จากสมการ ดังนี้ โดยที่ Food waste per capita = ปริมาณขยะอาหารต่อหัวประชากร Total food waste = ปริมาณขยะอาหารทั้งหมด Population = จำนวนประชากรทั้งหมด t = ปี จากนั้นนำปริมาณขยะอาหารต่อหัวประชากรมาคำนวณหาดัชนีขยะอาหาร ได้จากสมการ ดังนี้ โดยที่ t = ปี t 0 = ปีฐาน