รายงานสถานะตัวชี้วัดเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนของประเทศไทย พ.ศ. 2568

รายงานสถานะตัวชี วัดเป าหมายการพัฒนาที ยั งยืนของประเทศไทย พ . ศ . 2568 การสร้างความพร้อมของระบบสถิติในอนาคตต้องมุ่งเน้นให้ระบบพัฒนาไปสู่การเป นระบบข้อมูลที มี การเชื อมโยงและการบูรณาการจัดเก็บข้อมูลจากหลายแหล่ง ทั งข้อมูลทางการ ข้อมูลภาคธุรกิจ ข้อมูลภูมิ สารสนเทศ และข้อมูลดิจิทัล เพื อให้สามารถรองรับการติดตามและประเมินผลด้าน SDGs ได้อย่างครอบคลุม และน่าเชื อถือ ซึ งมีแนวทางสําคัญในการขับเคลื อน ได้แก่ 1. การลงทุนด้านข้อมูลและบุคลากรการยกระดับโครงสร้างพื นฐานด้านดิจิทัล การพัฒนาทักษะบุคลากรด้าน สถิติ และการบูรณาการแหล่งข้อมูลใหม่ เช่น ข้อมูลทะเบียนราษฎร ข้อมูลจากเทคโนโลยีภูมิสารสนเทศ และ big data เพื อเพิ มความต่อเนื อง ความครอบคลุม และความน่าเชื อถือของข้อมูลในระยะยาว 2. แม้จะมีพัฒนาการเชิงบวกจากการจัดทํา Voluntary Local Reviews (VLRs) แต่การมีส่วนร่วมจาก ภาคเอกชน ภาคประชาสังคม และกลุ่มประชากรเปราะบางยังคงมีข้อจํากัด การขยายความร่วมมือให้ กว้างขวางและครอบคลุมยิ งขึ น จะช่วยให้ข้อมูลสะท้อนสภาพความเป นจริงของสังคมได้ดียิ งขึ น และ สนับสนุนการกําหนดนโยบายที ไม่ทิ งใครไว้ข้างหลัง การจัดทําข้อมูลเพื อการติดตาม SDGs ผ่านกลไกเชิงสถาบัน การพัฒนาแพลตฟอร์มกลาง และการ จําแนกตัวชี วัดตามสถานะของข้อมูล ซึ งสะท้อนถึงความก้าวหน้าเชิงโครงสร้างที สําคัญ อย่างไรก็ตาม ยังมีข้อ จํากัดหลายประการที ต้องได้รับการแก้ไข ไม่ว่าจะเป นการ บูรณาการข้อมูลที กระจายอยู่ในหลายหน่วยงาน ความต่อเนื องของข้อมูลที ยังไม่เพียงพอ ความแตกต่างของ มาตรฐานการจัดเก็บ และช่องว่างของข้อมูลที มีการจําแนก การพัฒนาระบบสถิติให้ก้าวไปข้างหน้าจึงต้อง อาศัยการขับเคลื อนเชิงสถาบันที เข้มแข็ง การลงทุนด้านข้อมูลและบุคลากร ตลอดจนการสร้างความร่วมมือ ที ครอบคลุมทุกภาคส่วน การพัฒนาในแนวทางดังกล่าวจะช่วยให้ระบบสถิติของประเทศมีความสมบูรณ์มาก ยิ งขึ น และเป นฐานข้อมูลที เชื อถือได้สําหรับการกําหนดนโยบายที ตอบสนองต่อความต้องการของประชาชน ทุกกลุ่มได้อย่างแท้จริง แม้การดําเนินงานด้านข้อมูล SDGs จะมีพัฒนาการที ชัดเจนในหลายมิติ ไม่ว่าจะเป นการจัดตั งกลไก เชิงสถาบัน การพัฒนาเครื องมือดิจิทัล และการเพิ มความครอบคลุมของข้อมูล แต่จากการรวบรวม และวิเคราะห์ข้อมูลยังสะท้อนถึงข้อจํากัดและความท้าทายหลายประการ ซึ งส่งผลต่อคุณภาพและ ความต่อเนื องในการติดตามความก้าวหน้า SDGs ในประเด็นต่างๆ ดังนี การบูรณาการข้อมูล : การจัดเก็บข้อมูลยังคงกระจายอยู่ในหลายหน่วยงาน แต่ละหน่วยงานมีระบบ และวิธีการจัดเก็บที แตกต่างกัน การขาดมาตรฐานกลางทําให้การเชื อมโยงข้อมูลเพื อรายงานภาพรวม ทําได้ยาก และต้องอาศัยทรัพยากรจํานวนมากในการพัฒนา ความต่อเนื องของข้อมูล : ตัวชี วัดจํานวนมากมีข้อมูลเพียง 1–2 ป ซึ งไม่เหมาะสมต่อการใช้ประเมิน แนวโน้มในระยะยาว เพราะไม่สะท้อนความเปลี ยนแปลงที เกิดขึ นจริง คุณภาพและมาตรฐานข้อมูล : ความแตกต่างของนิยามและวิธีการเก็บข้อมูลระหว่างหน่วยงานยังเป น อุปสรรคต่อการบูรณาการ ส่งผลต่อการเปรียบเทียบกับข้อมูลในระดับสากล ช่องว่างของข้อมูลแยกย่อย : ข้อมูลจัดจําแนกในกลุ่มเปราะบางและคนพิการ การเก็บข้อมูลยังไม่ ครอบคลุมในทุกกลุ่ม ( เช่น ในกลุ่มคนพิการทางทางการมองเห็น การได้ยิน การเคลื อนไหว ฯลฯ ) หรือ ในกลุ่มเปราะบางอื น ๆ ( เช่น เด็ก ผู้สูงอายุ ชนกลุ่มน้อย ) และข้อมูลบางกลุ่มมีเฉพาะในระดับประเทศ แต่ไม่มีข้อมูลในระดับจังหวัด / ท้องถิ น ข้อจํากัดเหล่านี ไม่เพียงส่งผลต่อคุณภาพของข้อมูล หากแต่ยังจํากัดศักยภาพในการนําข้อมูลไปใช้เป นฐาน สําหรับการกําหนดนโยบายที ตอบสนองต่อความต้องการในเชิงโครงสร้างได้อย่างแท้จริง ข้อจํากัดและความท้าทายของข้อมูล SDGs การเตรียมความพร้อมของระบบสถิติในอนาคต 71