การเปลี่ยนผ่านด้านรายได้และชั่วโมงการทำงาน

34 ผลการวิเคราะห์แสดงให้เห็นว่าโครงสร้างการกระจายตัวของลูกจ้างในแต่ละระดับรายได้ แตกต่างกันอย่างชัดเจนตามระดับการศึกษา โดยในกลุ่มลูกจ้างที่มีการศึกษาต่ำกว่าประถมศึกษา กว่าครึ่งหนึ่ง (ร้อยละ 53.1) อยู่ในกลุ่มรายได้ระดับต่ำในไตรมาสถัดไป ขณะที่มีประมาณ ร้อยละ 6.6 อยู่ในกลุ่มรายได้ ระดับสูง และมีเพียง ร้อยละ 0.5 ที่เปลี่ยนจากระดับต่ำไปสู่ระดับสูงโดยตรง แสดงให้เห็นว่าลูกจ้างกลุ่มนี้ ส่วนใหญ่อยู่ในโครงสร้างรายได้ระดับต่ำ และการเปลี่ยนตำแหน่งขึ้นสู่ระดับสูงภายในหนึ่งไตรมาสเกิดขึ้นใน สัดส่วนที่ต่ำมาก ในกลุ่มลูกจ้างที่มีการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้น พบว่าลูกจ้างร้อยละ 36.1 อยู่ในกลุ่มรายได้ระดับต่ำ และ ร้อยละ 35.0 อยู่ในระดับกลาง ขณะที่มี ร้อยละ 8.6 อยู่ในระดับสูง สะท้อนว่ากลุ่มนี้กระจายตัวอยู่ระหว่างระดับต่ำและระดับกลางเป็นหลัก แม้จะมีบางส่วนที่อยู่ในระดับสูง แต่ สัดส่วนยังต่ำกว่ากลุ่มลูกจ้างที่มีการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย อาชีวศึกษา และอุดมศึกษาอย่างชัดเจน สำหรับลูกจ้างที่มีการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายและอาชีวศึกษา พบว่าลูกจ้างร้อยละ 37.3 อยู่ในกลุ่มรายได้ระดับกลาง และ ร้อยละ 26.0 อยู่ในระดับสูง ขณะที่มี ร้อยละ 18.0 อยู่ในระดับต่ำ แสดงให้เห็นว่าการกระจายตัวของลูกจ้างกลุ่มนี้ขยับขึ้นสู่ระดับกลางและระดับสูงมากกว่ากลุ่มที่มีการศึกษา ในระดับต่ำกว่า ในทางตรงกันข้าม ลูกจ้างที่มีการศึกษาในระดับอุดมศึกษา ร้อยละ 71.6 อยู่ในกลุ่มรายได้ ระดับสูง ขณะที่มีเพียง ร้อยละ 3.8 อยู่ ในระดับต่ำ โครงสร้างดังกล่าวแสดงให้เห็นการกระจุกตัวของ ลูกจ้างกลุ่มนี้ในระดับรายได้สูงอย่างชัดเจน ภาพรวมของโครงสร้างการเปลี่ยนผ่านจำแนกตามระดับการศึกษา แสดงให้เห็นว่า ระดับการศึกษามีความสัมพันธ์กับตำแหน่งของลูกจ้างในโครงสร้างรายได้อย่างเป็นระบบ กล่าวคือ ลูกจ้างที่มีการศึกษาในระดับต่ำกว่าประถมศึกษามีแนวโน้มกระจุกตัวอยู่ในระดับรายได้ต่ำ ขณะที่ ลูกจ้างที่มีการศึกษาในระดับอุดมศึกษามีแนวโน้มกระจุกตัวอยู่ในระดับรายได้สูง และการเปลี่ยนตำแหน่ง ข้ามระดับจากต่ำสุดไปยังสูงสุดภายในหนึ่งไตรมาสเกิดขึ้นในสัดส่วนที่ต่ำมาก ข้อมูลดังกล่าวแสดงให้เห็นว่า โครงสร้างรายได้มีการจัดเรียงลูกจ้างตามระดับการศึกษาอย่างชัดเจน ระดับการศึกษามีความสัมพันธ์ กับตำแหน่งในโครงสร้างรายได้ของลูกจ้างในระยะสั้น โดยลูกจ้างที่มีการศึกษาในระดับอุดมศึกษากระจุกตัว อยู่ในกลุ่มรายได้ระดับสูง ขณะที่ลูกจ้างที่มีการศึกษาในระดับต่ำกว่าประถมศึกษา กระจุกตัวอยู่ในกลุ่มรายได้ ระดับต่ำ โครงสร้างดังกล่าวสะท้อนว่าการเปลี่ยนตำแหน่งในโครงสร้างรายได้ภายในหนึ่งไตรมาส เกิดขึ้นในสัดส่วนที่น้อย โดยลูกจ้างส่วนใหญ่ยังคงอยู่ในกลุ่มรายได้เดิม แม้จะมีการเปลี่ยนกลุ่มระหว่างระดับ ที่อยู่ติดกัน แต่ตำแหน่งโดยรวมของลูกจ้างในแต่ละระดับการศึกษายังคงแตกต่างกันอย่างชัดเจน โดยลูกจ้าง ที่มีการศึกษาในระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้น และมัธยมศึกษาตอนปลายและอาชีวศึกษา มีแนวโน้มกระจายตัวอยู่ในระดับรายได้ปานกลางเป็นหลัก ขณะที่การเปลี่ยนผ่านข้ามระดับจากต่ำสุดไปเป็น ระดับสูงสุดเกิดขึ้นในสัดส่วนที่ต่ำมาก การวิเคราะห์การเคลื่อนย้ายกลุ่มรายได้จำแนกตามระดับการศึกษาจึงชี้ให้เห็นความเชื่อมโยง เชิงโครงสร้างระหว่างทุนมนุษย์และตำแหน่งในโครงสร้าง รายได้ โดยตำแหน่งดังกล่าวมีความต่อเนื่อง ในระหว่างสองไตรมาสและไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วภายในช่วงเวลาเพียงหนึ่งไตรมาส 4. 4 การวิเคราะห์การเปลี่ยนผ่านชั่วโมงการทำงานของผู้มีงานทำ การวิเคราะห์การเคลื่อนย้ายกลุ่มรายได้แสดงให้เห็นว่าผู้มีงานทำส่วนใหญ่ยังอยู่ในกลุ่มรายได้เดิม เมื่อเปรียบเทียบระหว่างสองไตรมาสติดต่อกัน และในกรณีที่มีการเปลี่ยนกลุ่มรายได้ การเปลี่ยนแปลงส่วนใหญ่