การเปลี่ยนผ่านด้านรายได้และชั่วโมงการทำงาน

49 สะท้อนให้เห็นว่ากลุ่มดังกล่าวมีการเปลี่ยนแปลงของจำนวนชั่วโมงการทำงานมากกว่ากลุ่มการศึกษาอื่น ในช่วงสถานการณ์ COVID-19 สำหรับกลุ่มอุดมศึกษา แม้ว่าจะมีรูปแบบการเปลี่ ยนแปลงในทิศทางเดียวกันกับกลุ่ม การศึกษาอื่น แต่ระดับของการเปลี่ยนแปลงของจำนวนชั่วโมงการทำงานโดยรวมต่ำกว่ากลุ่มการศึกษาอื่น โดยกลุ่มที่เปลี่ยนจากการทำงานเต็มเวลาไปเป็นไม่เต็มเวลา มีจำนวนชั่วโมงการทำงานลดลงอยู่ในช่วง ประมาณ - 13 ถึง - 27 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ ขณะที่กลุ่มที่เปลี่ยนจากการทำงานไม่เต็มเวลาไปเป็นเต็มเวลา มีจำนวนชั่วโมงการทำงานเพิ่มขึ้นอยู่ในช่วงประมาณ 13 ถึง 26 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ นอกจากนี้ กลุ่มผู้มีงานทำ ที่ ยั งคงทำงานไม่ เต็มเวลาในระดับอุดมศึกษามีความผันผวนของจำนวนชั่ วโมงการทำงานมากกว่า กลุ่มการศึกษาอื่นในบางช่วง เช่น คู่ไตรมาสที่ 2 และไตรมาสที่ 3 ปี 2563 ที่มีจำนวนชั่วโมงการทำงานเพิ่มขึ้น 6.85 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ สะท้อนให้เห็นว่าผู้มีงานทำที่ยังคงอยู่ในรูปแบบการทำงานไม่เต็มเวลาอาจมีการปรับ จำนวนชั่วโมงการทำงานในระดับที่สูงขึ้นในบางคู่ไตรมาส ภาพรวมของการเปลี่ยนผ่านรูปแบบการทำงานระหว่างการทำงานเต็มเวลาและไม่เต็มเวลา ในช่วงปี 2559 – 2568 แสดงให้เห็นว่า ผู้ มีงานทำส่วนใหญ่ยังคงอยู่ ในรูปแบบการทำงานเดิมระหว่ าง สองไตรมาส โดยกลุ่มที่ยังคงทำงานเต็มเวลาและกลุ่มที่ยังคงทำงานไม่เต็มเวลามีการเปลี่ยนแปลงของจำนวน ชั่วโมงการทำงานในระดับต่ำ ขณะที่กลุ่มที่มีการเปลี่ยนรูปแบบการทำงานระหว่างเต็มเวลาและไม่เต็มเวลา มี การเปลี่ยนแปลงของจำนวนชั่วโมงการทำงานในระดับสูง โดยผู้มีงานทำที่ เปลี่ยนจากการทำงานเต็มเวลา ไปเป็นไม่เต็มเวลามีจำนวนชั่วโมงการทำงานลดลง ขณะที่ผู้มีงานทำที่เปลี่ยนจากการทำงานไม่เต็มเวลาไปเป็น เต็มเวลามีจำนวนชั่วโมงการทำงานเพิ่มขึ้นในระดับที่ใกล้เคียงกัน เมื่อพิจารณาการจำแนกตามเพศ เขตการปกครอง กลุ่มอายุ และระดับการศึกษา พบว่า รูปแบบการเปลี่ยนแปลงของจำนวนชั่วโมงการทำงานมีลักษณะใกล้เคียงกันในทุกกลุ่มประชากร กล่าวคือ กลุ่มที่ยังคงอยู่ในรูปแบบการทำงานเดิมทั้งการทำงานเต็มเวลาและไม่เต็มเวลา มีการเปลี่ยนแปลงของจำนวน ชั่วโมงการทำงานในระดับต่ำ ขณะที่กลุ่มที่มีการเปลี่ยนรูปแบบการทำงานระหว่างเต็มเวลาและไม่เต็มเวลา มีการเปลี่ยนแปลงของจำนวนชั่ วโมงการทำงานในระดับสูง อย่างไรก็ตาม ขนาดของการเปลี่ยนแปลง มีความแตกต่างกันในบางกลุ่ม โดยเฉพาะผู้มีงานทำในเขตเทศบาล กลุ่มอายุ 15 – 24 ปี และ 25 – 54 ปี รวมถึง กลุ่มการศึกษาต่ำกว่าระดับอุดมศึกษา ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงของจำนวนชั่วโมงการทำงานสูงกว่ากลุ่มประชากร อื่นในบางคู่ไตรมาส โดยเฉพาะในช่วงสถานการณ์โควิด- 19 4.6 สรุปผลการวิเคราะห์การเปลี่ยนผ่านในตลาดแรงงาน การวิเคราะห์การเปลี่ยนผ่านของสถานะแรงงาน รายได้ ชั่วโมงการทำงาน และรูปแบบการทำงาน เต็มเวลาและไม่เต็มเวลาในช่วงปี 2559–2568 แสดงให้เห็นโครงสร้างของตลาดแรงงานระหว่างสองไตรมาส ติดต่อกันจากหลายมิติประกอบกัน พบว่าแรงงานส่วนใหญ่ยังอยู่ในสถานะเดิมเมื่อเปรียบเทียบระหว่างสอง ไตรมาสติดต่อกัน และสัดส่วนของแรงงานที่มีการเปลี่ยนสถานะมีสัดส่วนที่ต่ำกว่า ในมิติของสถานะแรงงาน แรงงานส่วนใหญ่ยังอยู่ในสถานะการมีงานทำเช่นเดิมเมื่อเข้าสู่ไตรมาส ถัดไป ขณะที่การเปลี่ยนผ่านระหว่างสถานะเกิดขึ้นในสัดส่วนที่ต่ำกว่า โดยการเปลี่ยนผ่านส่วนใหญ่กระจุกตัว อยู่ในกลุ่มผู้ว่างงานมากกว่าสถานะอื่น ในขณะที่แรงงานในสถานะอื่นมีความต่อเนื่องของสถานการณ์ทำงาน ที่ค่อนข้างสูงเมื่อเปรียบเทียบระหว่างสองไตรมาส