ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567

ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567 86 บทที่ 5 สรุปผลและข้อเสนอแนะ การศึกษาความยากจนแฝงของประเทศไทย พ.ศ. 2567 เป็นการต่อยอดการวิเคราะห์ ความยากจนจากแนวคิดเดิมที่่ิจารณาเฉพาะเส้นความยากจนทางรายได้หรือค่าใช้จ่าย โดยให้ความสำคัญกับความเพียงพอของค่าใช้จ่ายด้านอาหารและด้านที่ไม่ใช่อาหารควบคู่่ัน เพื่อสะท้อนความเป็นอยู่่�ท แท้จริงของครัวเรือนมากยิ่งขึ้น ผลการศึกษาพบว่า แม้ครัวเรือน จำนวนมากจะไม่ถูกจัดอยู่ในกลุ่มครัวเรือนยากจนตามเกณฑ์ทางการของประเทศ แต่ยังมี ครัวเรือนจำนวนหนึ่งที่ประสบภาวะ “ยากจนแฝง” กล่าวคือ มีค่าใช้จ่ายในบางมิติไม่เพียงพอ ต่อการดำรงชีวิตตามมาตรฐานขั้นต่ำ โดยเฉพาะกลุ่มครัวเรือนยากจนแฝงด้านอาหาร ซึ่งเป็นกลุ่ม ที่่ีสัดส่วนมากทีุ่่ดในบรรดาครัวเรือนยากจนแฝงทั้งหมด เมื่อพิจารณาลักษณะของครัวเรือนยากจนแฝง พบว่า ครัวเรือนเหล่านี้้ีขนาดครัวเรือน ค่อนข้างใหญ่ มีภาระพึ่งพิงสูง ทั้งเด็ก ผูู้้งอายุ ผู้้ิการ และผู้้� ท ไม่ได้ทำงานหารายได้ ขณะที่ หัวหน้าครัวเรือนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพอิสระหรือทำธุรกิจส่วนตัวขนาดเล็ก และมีสัดส่วน การทำงานในภาคเกษตรกรรมสูงกว่าครัวเรือนไม่ยากจนแฝง นอกจากนี้ ยังพบข้อจำกัด ด้านคุณภาพที่อยู่อาศัย การถือครองสินทรัพย์ การเข้าถึงอุปกรณ์ดิจิทัล และการเข้าถึง อินเทอร์เน็ต ซึ่งล้วนสะท้อนถึงความเปราะบางทางเศรษฐกิจและสังคมของครัวเรือนกลุ่มนี้ ในด้านค่าใช้จ่าย ครัวเรือนยากจนแฝง โดยเฉพาะครัวเรือนยากจนแฝงด้านที่ไม่ใช่ อาหาร มีสัดส่วนค่าใช้จ่ายด้านอาหารสูงกว่าครัวเรือนทั่วไปอย่างชัดเจน สะท้อนให้เห็นว่า รายจ่ายส่วนใหญ่ถูกใช้ไปเพื่อการดำรงชีพขั้นพื้นฐาน ส่งผลให้มีข้อจำกัดในการลงทุนด้าน คุณภาพชีวิต การศึกษา สุขภาพ และการพัฒนาศักยภาพของสมาชิกในครัวเรือนในระยะยาว 5.1 สรุปผลการวิเคราะ์ุ ปิ เ์ ครัวเรือนยากจนแฝงในประเทศไทยั วื อ