ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567

ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567 87 ในมิติด้านดิจิทัล พบความเหลื่อมล้ำที่่ัดเจนระหว่างกลุ่มครัวเรือน โดยครัวเรือน ยากจนแฝงด้านที่ไม่ใช่อาหารมีจำนวนสมาร์ทโฟนเฉลี่ยต่ำทีุ่่ด มีสมาชิกที่ใช้อินเทอร์เน็ต น้อยทีุ่่ด และมีค่าใช้จ่ายด้านการสื่อสารและอินเทอร์เน็ตต่ำกว่ากลุ่มอื่นอย่างมาก สะท้อน ถึงข้อจำกัดในการเข้าถึงเทคโนโลยีสารสนเทศและบริการดิจิทัล ซึ่งอาจเป็นอุปสรรคต่อ การเข้าถึงข้อมูลข่าวสาร บริการภาครัฐ การศึกษาออนไลน์ ตลอดจนโอกาสทางเศรษฐกิจ ในยุคดิจิทัล การวิเคราะ์ ปัจจัยที่มีผลต่อการเป็นครัวเรือนยากจนแฝงิ เ์ ปัจั ยี่ มีผ่ อ็ นั วื อ ผลการวิเคราะห์ด้วยแบบจำลอง Binary Logistic Regression พบว่า ปัจจัย ด้านการศึกษา ความเป็นอยู่ และการครอบครองสินทรัพย์ มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญ กับโอกาสการตกเป็นครัวเรือนยากจนแฝง สำหรับครัวเรือนยากจนแฝงด้านอาหาร ปัจจัย ที่่ีอิทธิพลสำคัญ ได้แก่ การมีสมาชิกวัยแรงงานที่่ีการศึกษาต่ำ การมีเด็กหลุดออกจาก ระบบการศึกษา การเข้าถึงน้ำดื่มและสุขาภิบาลที่ไม่เหมาะสม การกำจัดขยะที่ไม่ได้มาตรฐาน การไม่ใช้อินเทอร์เน็ต และการไม่มีเครื่องปรับอากาศ ขณะที่การมีตู้เย็นกลับมีความสัมพันธ์ เชิงบวกกับการเป็นครัวเรือนยากจนแฝงด้านอาหาร ซึ่งสะท้อนว่าครัวเรือนกลุ่มนี้้ังสามารถ ลงทุนในทรัพย์สินบางประเภทได้ แต่มีข้อจำกัดด้านค่าใช้จ่ายอาหารหลังจากต้องรับภาระ ค่าใช้จ่ายด้านอื่น สำหรับครัวเรือนยากจนแฝงด้านที่ไม่ใช่อาหาร พบว่าปัจจัยด้านสินทรัพย์มีบทบาท อย่างเด่นชัด โดยเฉพาะการไม่มีรถยนต์หรือรถกระบะ การไม่มีเครื่องปรับอากาศ การไม่มี ตู้เย็น และการไม่มีโทรศัพท์มือถือ ซึ่งเพิ่มโอกาสการเป็นครัวเรือนยากจนแฝงด้านที่ไม่ใช่ อาหารอย่างมีนัยสำคัญ นอกจากนี้ การไม่ใช้อินเทอร์เน็ต การมีการศึกษาต่ำ และการเข้าถึง สาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานที่ไม่เหมาะสม ยังเป็นปัจจัยสำคัญที่เพิ่มความเสี่ยงต่อการตกอยู่ ในภาวะยากจนแฝงเช่นเดียวกัน ผลการศึกษาดังกล่าวสะท้อนว่า ความยากจนแฝงไม่ได้เป็นเพียงปัญหารายได้ หรือค่าใช้จ่ายเท่านั้น แต่มีความเชื่อมโยงกับการเข้าถึงโอกาสทางการศึกษา คุณภาพชีวิต ขั้นพื้นฐาน และการเข้าถึงทรัพยากรที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตในสังคมยุคใหม่ โดยเฉพาะ เทคโนโลยีดิจิทัลและสินทรัพย์พื้นฐานของครัวเรือน