ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567

ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567 88 การจำ �ลองสถานการณ์ (Scenario Analysis) ำ �์ การศึกษาครั้งนี้ได้ดำเนินการจำลองสถานการณ์เชิงนโยบายเพื่อประเมินผลกระทบ ของมาตรการภาครัฐที่อาจช่วยลดจำนวนครัวเรือนยากจนแฝง โดยให้ความสำคัญกับปัจจัย ที่ผลการวิเคราะห์พบว่ามีอิทธิพลต่อการเกิดความยากจนแฝงอย่างมีนัยสำคัญ ผลการจำลองสถานการณ์ด้านการศึกษา ภายใต้สมมติฐานที่ภาครัฐสนับสนุนค่าใช้จ่าย ด้านการศึกษาร้อยละ 50 และร้อยละ 100 ของค่าใช้จ่ายที่ครัวเรือนยังคงต้องรับภาระ พบว่า สามารถช่วยลดจำนวนครัวเรือนยากจนแฝงได้ โดยเฉพาะครัวเรือนยากจนแฝง ด้านอาหาร ซึ่งมีบางส่วนสามารถยกระดับสถานะเป็นครัวเรือนไม่ยากจนแฝงได้อย่างชัดเจน โดยสรุป ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า การแก้ไขปัญหาความยากจนแฝงจำเป็นต้อง ดำเนินการควบคู่่ันทั้งในมิติการพัฒนาทุนมนุษย์ การยกระดับคุณภาพชีวิตขั้นพื้นฐาน และการเพิ่มโอกาสในการเข้าถึงทรัพยากรที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต ไม่ว่าจะเป็นการศึกษา สาธารณูปโภคพื้นฐาน หรือเทคโนโลยีดิจิทัล ซึ่งจะช่วยลดความเปราะบางของครัวเรือน และส่งเสริมการพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคมอย่างทั่วถึงและยั่งยืนในระยะยาว 5.2 ข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย้ อิ ง จากผลการศึกษาความยากจนแฝง พ.ศ. 2567 ทั้งในด้านลักษณะครัวเรือน ปัจจัย กำหนดความยากจนแฝง และผลการจำลองสถานการณ์เชิงนโยบาย สามารถสรุปเป็นข้อ เสนอเชิงนโยบายสำคัญได้ 4 ประการ ดังนี้ 1. พัฒนามาตรการช่วยเหลืือแบบ “จำแนกตามประเภทความยากจนแฝง” แทนการใช้เกณฑ์์รายได้เพียงอย่างเดียว ผลการศึกษาพบว่า ครัวเรือนยากจนแฝงแต่ละ ประเภทมีลักษณะและข้อจำกัดที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน โดยเฉพาะ ครัวเรือนยากจนแฝงด้านอา าร (ประเภทที่ 2) มีภาระค่าใช้จ่ายด้านที่ไม่ใช่ อาหารสูง เช่น ค่าเดินทาง ค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับที่อยู่อาศัย และค่าใช้จ่ายด้านดิจิทัล ส่งผลให้ เหลือเงินสำหรับอาหารไม่เพียงพอ