ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567

ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567 90 3. ยกระดับคุณภาพชีวิตขั้นพื้นฐานและลดความเหลื่่อมล้ำทางดิจิทัล ผลการ ศึกษาพบว่า ปัจจัยด้านความเป็นอยู่ ได้แก่ การเข้าถึงน้ำดื่มที่ปลอดภัย การสุขาภิบาล การจัดการขยะ การใช้อินเทอร์เน็ต ล้วนมีความสัมพันธ์กับการเป็นครัวเรือนยากจนแฝง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยเฉพาะการไม่ใช้อินเทอร์เน็ต เป็นปัจจัยที่เพิ่มโอกาสการเป็น ครัวเรือนยากจนแฝงทั้งด้านอาหารและด้านที่ไม่ใช่อาหาร ขณะที่ครัวเรือนยากจนแฝง ด้านที่ไม่ใช่อาหารมีจำนวนผู้ใช้อินเทอร์เน็ตและการครอบครองอุปกรณ์ ICT ต่ำทีุ่่ด ภาครัฐจึงควร ขยายโครงสร้างพื้นฐานอินเทอร์เน็ตความเร็วสูงในพื้นที่เปราะบาง ส่งเสริมทักษะดิจิทัลของประชาชน สนับสนุนการเข้าถึงอุปกรณ์ดิจิทัลสำหรับครัวเรือนรายได้น้อย พัฒนาบริการภาครัฐดิจิทัลควบคู่่ับมาตรการช่วยเหลือผู้้�ท ีังเข้าไม่ถึงเทคโนโลยี เพื่อลดความเหลื่อมล้ำทางดิจิทัลและป้องกันไม่ให้ครัวเรือนกลุ่มนีู้้กทิ้งไว้ข้างหลัง ในการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมยุคดิจิทัล 4. ส่งเสริมการสร้างสินทรัพย์และความมั่นคงทางเศรษฐกิจของครัวเรือน ผลการวิเคราะห์ปัจจัยพบว่า การไม่มีสินทรัพย์พื้นฐาน เช่น รถยนต์หรือรถกระบะ เครื่องปรับอากาศ ตู้เย็น โทรศัพท์มือถือ มีความสัมพันธ์กับการเป็นครัวเรือนยากจนแฝง โดยเฉพาะครัวเรือนยากจนแฝงด้านที่ไม่ใช่อาหาร นอกจากนี้ ยังพบว่าครัวเรือนกลุ่มดังกล่าว มีลักษณะการอยู่อาศัยที่่้อยกว่า มีสิทธิครอบครองที่อยู่อาศัยไม่มั่นคง และมีมูลค่าที่อยู่อาศัย ต่ำกว่าครัวเรือนประเภทอื่นอย่างชัดเจน ภาครัฐจึงควรดำเนินมาตรการที่่�ม งสร้างความ มั่นคงทางเศรษฐกิจในระยะยาว เช่น การเข้าถึงแหล่งทุนเพื่อประกอบอาชีพ การส่งเสริมอาชีพและรายได้ในระดับชุมชน การสนับสนุนสินทรัพย์เพื่อการผลิตและการประกอบอาชีพ การพัฒนาที่อยู่อาศัยและความมั่นคงในสิทธิการครอบครองที่่ิน เพื่อให้ครัวเรือนสามารถสะสมทุน สร้างภูมิคุ้มกันทางเศรษฐกิจ และลดความเสี่ยง ต่อการกลับเข้าสู่ภาวะความยากจนในอนาคต