ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567

ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567 8 ในปัจจุบัน ประเทศไทยใช้เส้นความยากจน (Poverty Line: PL) เป็นเกณฑ์ มาตรฐานในการวัดและติดตามสถานการณ์ความยากจนของประชากร โดยอ้างอิงแนวคิด การวัดความยากจนเชิงสัมบูรณ์ (Absolute Poverty) ตามแนวทางของธนาคารโลก (World Bank) และมีสำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติเป็นหน่วยงานรับผิดชอบ ในการจัดทำและเผยแพร่ข้อมูลดังกล่าว แนวคิดการวัดความยากจนเชิงสัมบูรณ์ตั้งอยู่บน หลักการที่่่า บุคคลหรือครัวเรือนควรมีทรัพยากรเพียงพอสำหรับการตอบสนองความ ต้องการขั้นพื้นฐานที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต โดยกำหนดระดับค่าใช้จ่ายขั้นต่ำที่สะท้อน ต้นทุนในการดำรงชีพอย่างเหมาะสม หากบุคคลหรือครัวเรือนมีค่าใช้จ่ายเพื่อการอุปโภค บริโภคต่ำกว่าเกณฑ์ดังกล่าว จะถือว่าอยู่ในภาวะยากจน ทั้งนี้ เส้นความยากจน (PL) ประกอบด้วย 2 องค์ประกอบสำคัญ ได้แก่ เส้นความยากจนด้านอาหาร (Food Poverty Line: FPL) ซึ่งสะท้อนค่าใช้จ่ายขั้นต่ำ สำหรับการบริโภคอาหารที่เพียงพอต่อความต้องการทางโภชนาการ และเส้นความยากจน ด้านที่ไม่ใช่อาหาร (Non-Food Poverty Line: NFPL) ซึ่งครอบคลุมค่าใช้จ่ายที่จำเป็น ต่อการดำรงชีวิตในด้านอื่น ๆ เช่น ที่อยู่อาศัย เครื่องนุ่งห่ม การเดินทาง การศึกษา และ การดูแลสุขภาพ โดยสามารถแสดงความสัมพันธ์ได้ดังนี้ เส้นความยากจน (PL) = เส้นความยากจนด้านอาหาร (FPL) + เส้นความยากจนด้านที่ไม่ใช่อาหาร (NFPL) บทที่ 2 วิธีการวิเคราะห์ 2.1 กรอบแนวคิดิด