ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567

ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567 59 ครัวเรือนไม่ยากจนไม่ได้หมายความว่าครัวเรือนเหล่านั้นจะไม่ได้รับความช่วยเหลือ จากภาครัฐ ตรงกันข้าม ครัวเรือนไม่ยากจนแต่ยากจนแฝงทั้งด้านอาหารและด้านที่ไม่ใช่อาหาร ยังคงได้รับบัตรสวัสดิการแห่งรัฐในสัดส่วนค่อนข้างสูง (31.6-37.1%) เมื่อเทียบกับครัวเรือน ไม่ยากจนแฝง (20.2%) สะท้อนว่าระบบคัดกรองของรัฐสามารถเข้าถึงกลุ่มเปราะบางได้ ในระดับหนึ่ง แต่ความช่วยเหลือที่ได้รับอาจยังไม่เพียงพอที่จะขจัดความขาดแคลนในบางมิติ ออกไปได้ ในอีกด้านหนึ่ง บุคคลในครัวเรือนยากจนแฝงทั้งสองด้านและครัวเรือนยากจนแฝง ด้านที่ไม่ใช่อาหาร มีสัดส่วนผู้ได้รับสิทธิรักษาพยาบาลจากราชการ/รัฐวิสาหกิจ และประกันสังคม ในระดับต่ำ สะท้อนถึงข้อจำกัดด้านการเข้าถึงงานที่่ีคุณภาพและสวัสดิการทางสังคม ซึ่งอาจเป็นหนึ่งในปัจจัยเชิงโครงสร้างที่ทำให้ครัวเรือนเหล่านี้้ังคงเผชิญภาวะความยากจนแฝง ต่อเนื่อง แม้จะได้รับการช่วยเหลือจากภาครัฐแล้วก็ตาม ครัวเรือนไม่ยากจนแต่ยากจนแฝงจำนวนไม่น้อยได้รับสวัสดิการจากภาครัฐอยู่แล้ว แต่ยังไม่สามารถก้าวข้ามความขาดแคลนในบางมิติได้ สะท้อนว่าการวัดความสำเร็จของ นโยบายลดความยากจนด้วยเส้นความยากจนเพียงอย่างเดียว อาจไม่เพียงพอต่อการประเมิน คุณภาพชีวิตที่แท้จริงของครัวเรือนไทย