การเปลี่ยนผ่านด้านรายได้และชั่วโมงการทำงาน

28 ตัวอย่างเช่น ในคู่ไตรมาสที่ 1 และไตรมาสที่ 2 ปี 2562 อัตราส่วนรายได้ของลูกจ้างชายอยู่ที่ประมาณ 1.041 และลูกจ้างหญิงอยู่ที่ประมาณ 1.039 ขณะที่ในคู่ไตรมาสที่ 3 และไตรมาสที่ 4 ปี 2562 อัตราส่วนรายได้ของ ลูกจ้างชายอยู่ที่ประมาณ 1.056 และลูกจ้างหญิงอยู่ที่ประมาณ 1.053 แสดงว่ารายได้เฉลี่ยของทั้งสองเพศ เพิ่มขึ้นในระดับที่ใกล้เคียงกัน และเพิ่มขึ้นอยู่ในช่วงร้อยละ 4–6 ต่อคู่ไตรมาส อัตราส่วนรายได้ของลูกจ้างระหว่างไตรมาส ปี 2559-2568 จำแนกตามเพศ ในคู่ไตรมาสที่ 1 และไตรมาสที่ 2 ปี 2563 อัตราส่วนรายได้ของทั้งสองเพศลดลงต่ำกว่า 1 โดยลูกจ้างชายอยู่ที่ประมาณ 0.992 และลูกจ้างหญิงอยู่ที่ประมาณ 0.998 แสดงว่ารายได้เฉลี่ยลดลงเล็กน้อย ในทั้งสองกลุ่ม ต่อมาในคู่ไตรมาสที่ 2 และไตรมาสที่ 3 ปี 2563 อัตราส่วนของลูกจ้างชายอยู่ที่ประมาณ 1.060 และลูกจ้างหญิงอยู่ที่ประมาณ 1.058 และเพิ่มต่อเนื่องในคู่ไตรมาสที่ 3 และไตรมาสที่ 4 ปี 2563 โดย ลูกจ้างชายอยู่ที่ประมาณ 1.074 และลูกจ้างหญิงอยู่ที่ประมาณ 1.068 สะท้อนว่าการลดลงดังกล่าวเกิดขึ้น เฉพาะในคู่ไตรมาสที่ 1 และไตรมาสที่ 2 ปี 2563 ก่อนที่อัตราส่วนรายได้ของทั้งลูกจ้างชายและลูกจ้างหญิง จะกลับมาอยู่ในระดับมากกว่า 1 ในคู่ไตรมาสถัดมา หลังปี 2565 อัตราส่วนรายได้ของทั้งลูกจ้างชายและ ลูกจ้างหญิงยังคงมากกว่า 1 อย่างต่อเนื่อง แต่ระดับของอัตราส่วนรายได้อยู่ในช่วงประมาณ 1.01–1.03 เป็นส่วนใหญ่ เช่น ในปี 2568 อัตราส่วนรายได้ของลูกจ้างชายอยู่ที่ประมาณ 1.021 , 1.025 และ 1.024 ขณะที่ลูกจ้างหญิงอยู่ที่ประมาณ 1.020 , 1.018 และ 1.024 ตามลำดับ แสดงว่ารายได้ของทั้งสองเพศ ยังเพิ่มขึ้นในแต่ละคู่ไตรมาส แต่การเพิ่มขึ้นอยู่ที่ประมาณร้อยละ 2 ต่อคู่ไตรมาส ซึ่งต่ำกว่าช่วงก่อนปี 2563 โดยตลอดช่วงเวลาที่ศึกษา อัตราส่วนรายได้ระหว่างลูกจ้างชายและลูกจ้างหญิงมีความแตกต่างเพียงเล็กน้อย และไม่ปรากฏช่วงเวลาที่เพศใดมีอัตราส่วนสูงกว่าอีกเพศหนึ่งอย่างต่อเนื่องเป็นระยะเวลานาน กล่าวคือ รูปแบบการเปลี่ยนแปลงรายได้ระหว่างไตรมาสในกลุ่มลูกจ้างที่มีงานทำต่อเนื่องมีลักษณะใกล้เคียงกันระหว่าง เพศชายและเพศหญิง ทั้งในช่วงก่อนการแพร่ระบาดของโควิด-19 ช่วงปี 2563 และช่วงหลังปี 2565