การเปลี่ยนผ่านด้านรายได้และชั่วโมงการทำงาน

42 การเปลี่ยนผ่านของชั่วโมงการทำงานระหว่างไตรมาสเมื่อจำแนกตามระดับการศึกษามีทั้ง ลักษณะที่สอดคล้องกันและแตกต่างกันในแต่ละช่วงเวลา โดยทุกระดับการศึกษามีการเพิ่มขึ้นของชั่วโมง การทำงานในช่วงต้นปี ขณะที่ช่วงกลางปีมีลักษณะผันผวน และช่วงปลายปีมีรูปแบบการเปลี่ยนแปลง ที่แตกต่างกันในแต่ละระดับการศึกษา ภาพรวมของการเปลี่ยนผ่านชั่วโมงการทำงานระหว่างไตรมาสในช่วงปี 2559 – 2568 แสดงว่า จำนวนชั่วโมงการทำงานของผู้มีงานทำต่อเนื่อง 2 ไตรมาส มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นในคู่ไตรมาสที่ 1 และไตรมาสที่ 2 อย่างสม่ำเสมอ ขณะที่ในคู่ไตรมาสที่ 2 และไตรมาสที่ 3 มีลักษณะผันผวน และในคู่ไตรมาสที่ 3 และไตรมาสที่ 4 ส่วนใหญ่มีแนวโน้มปรับลดลงในหลายปี เมื่อจำแนกตามลักษณะประชากร พบว่า ในมิติของเพศและเขตการปกครองมีรูปแบบ การเปลี่ยนแปลงที่สอดคล้องกัน โดยมีการเพิ่มขึ้นของชั่วโมงการทำงานในคู่ไตรมาสที่ 1 และไตรมาสที่ 2 และ ปรับลดลงในคู่ไตรมาสที่ 3 และไตรมาสที่ 4 ในทิศทางที่ใกล้เคียงกัน ขณะที่การจำแนกตามกลุ่มอายุและ ระดับการศึกษาพบความแตกต่างบางประการ โดยเฉพาะในคู่ ไตรมาสที่ 3 และไตรมาสที่ 4 ที่ รูปแบบ การเปลี่ยนแปลงแตกต่างกันระหว่างกลุ่ม เช่น กลุ่มอายุ 65 ปีขึ้นไป และผู้มีการศึกษาระดับอุดมศึกษามี การปรับลดลงของชั่วโมงการทำงานในหลายปี ขณะที่บางกลุ่มมีทั้งช่วงที่เพิ่มขึ้นและลดลง นอกจากนี้ ในปี 2563 พบความผันผวนของชั่วโมงการทำงานที่สูงกว่าปกติ โดยจำนวนชั่วโมง การทำงานลดลงในคู่ไตรมาสที่ 1 และไตรมาสที่ 2 ก่อนจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงถัดมา สะท้อนถึง ผลกระทบและการปรับตัวของตลาดแรงงานจากสถานการณ์โควิด- 19 การเปลี่ ยนผ่านของชั่ วโมงการทำงานระหว่ างไตรมาสมีลักษณะเพิ่ มขึ้ นในช่วงต้นปี ผันผวนในช่วงกลางปี และในช่วงปลายปีส่วนใหญ่มีแนวโน้มปรับลดลง ขณะที่ความแตกต่างที่ เกิดขึ้น ในบางกลุ่มประชากรสะท้อนให้เห็นว่าการปรับจำนวนชั่วโมงการทำงานมีความหลากหลายตามกลุ่มอายุและ ระดับการศึกษา 4.5 การเปลี่ยนผ่านรูปแบบการทำงานเต็มเวลาและไม่เต็มเวลาของผู้มีงานทำ การวิเคราะห์ในหัวข้อนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสะท้อนรูปแบบการทำงานของผู้มีงานทำที่มีการทำงาน แบบเต็มเวลาและไม่เต็มเวลา โดยมุ่งเน้นการวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงของจำนวนชั่วโมงการทำงานภายใต้ รูปแบบการเปลี่ ยนผ่านของผู้ มีงานทำที่มีงานทำต่อเนื่องสองไตรมาส ซึ่ งช่วยให้เห็ นการปรับตัวด้าน ชั่วโมงการทำงานในอีกมิติหนึ่ง ผู้มีงานทำถูกจำแนกเป็นกลุ่มทำงานเต็มเวลาและไม่เต็มเวลา โดยใช้เกณฑ์จำนวนชั่วโมงการทำงาน ต่อสัปดาห์ที่ 35 ชั่วโมง กล่าวคือ ผู้ที่ทำงานตั้งแต่ 35 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ขึ้นไปจัดเป็นกลุ่มทำงานเต็มเวลา ส่วนผู้ที่ทำงานต่ำกว่า 35 ชั่ วโมงต่อสัปดาห์จัดเป็นกลุ่ มทำงานไม่เต็มเวลา จากนั้นจึงจัดกลุ่มรูปแบบ การเปลี่ยนผ่านระหว่างสองไตรมาสของผู้มีงานทำต่อเนื่อง ได้แก่ การทำงานเต็มเวลาไปเป็นเต็มเวลา การทำงานเต็มเวลาไปเป็นไม่เต็มเวลา การทำงานไม่เต็มเวลาไปเป็นเต็มเวลา และการทำงานไม่เต็มเวลาไปเป็น ไม่เต็มเวลา แล้วจึงคำนวณการเปลี่ยนแปลงของจำนวนชั่วโมงการทำงานเฉลี่ยระหว่างไตรมาสภายในแต่ละ กลุ่ม เพื่อวิเคราะห์ขนาดและทิศทางของการเปลี่ยนแปลงด้านชั่วโมงการทำงานตามรูปแบบการเปลี่ยนผ่าน ของผู้มีงานทำ