ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567

ความยากจนแฝงของครัวเรือน พ.ศ. 2567 10 จากตัวอย่างทั้งสองกรณีข้างต้น จะเห็นได้ว่า แม้ว่าครัวเรือนจะมีค่าใช้จ่ายรวม สูงกว่าเส้นความยากจน (PL) และไม่ถูกจัดอยู่ในกลุ่มครัวเรือนยากจนตามเกณฑ์ทางการ ของประเทศ แต่ครัวเรือนดังกล่าวยังคงเผชิญกับข้อจำกัดในการดำรงชีวิตในบางมิติ ไม่ว่าจะเป็นด้านอาหารหรือด้านที่ไม่ใช่อาหาร ซึ่งสะท้อนถึงภาวะ “ความยากจนแฝง” ที่่่อนอยู่ภายใต้ภาพรวมของค่าใช้จ่ายครัวเรือน ครัวเรือนที่่ีความยากจนแฝงเหล่านี้ นับเป็นกลุ่มประชากรที่่ีความเปราะบาง และอาจยังมีความจำเป็นต้องได้รับการช่วยเหลือ หรือการสนับสนุนจากภาครัฐในบางด้าน เพื่อให้สามารถเข้าถึงปัจจัยพื้นฐานที่จำเป็น ต่อการดำรงชีวิตได้อย่างเหมาะสม สอดคล้องกับหลักการพัฒนาที่่�ย งยืน “ไม่ทิ้งใครไว้ข้าง หลัง” (Leave No One Behind) ขององค์การสหประชาชาติ ที่่่านมา การใช้เส้นความยากจน (PL) เป็นเกณฑ์ในการจำแนกครัวเรือน ออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ ครัวเรือนยากจนและครัวเรือนไม่ยากจน ถือเป็นแนวทางที่่ีประโยชน์ ต่อการติดตามสถานการณ์ความยากจนและการกำหนดนโยบายหรือมาตรการช่วยเหลือ ในภาพรวม อย่างไรก็ตาม การพิจารณาจากค่าใช้จ่ายรวมเพียงตัวชี้้ัดเดียวอาจยังไม่สามารถ สะท้อนความเปราะบางและข้อจำกัดในการดำรงชีวิตของครัวเรือนได้อย่างครบถ้วน โดยเฉพาะความยากจนที่เกิดขึ้นเฉพาะในบางมิติ ซึ่งไม่ปรากฏชัดจากการวัดความยากจน ตามแนวทางปกติ ด้วยเหตุนี้ การวิเคราะห์โดยแยกพิจารณาค่าใช้จ่ายด้านอาหาร (Food Expenditure) และค่าใช้จ่ายด้านที่ไม่ใช่อาหาร (Non-Food Expenditure) จึงเป็นแนวทาง ที่่่วยให้สามารถมองเห็นความยากจนในมิติที่่ึกและครอบคลุมมากยิ่งขึ้น รวมทั้งสามารถ ระบุครัวเรือนที่่ีความยากจนแฝงได้อย่างชัดเจน อันจะเป็นประโยชน์ต่อการจัดทำ แผนงาน นโยบาย และมาตรการช่วยเหลือที่่ีความเหมาะสม ตรงตามลักษณะปัญหา และ ตอบสนองต่อความต้องการของครัวเรือนแต่ละกลุ่มได้อย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น